Prins Hendrikkade

De plek waar je nu staat, de Prins Hendrikkade, bestond vroeger niet, hier liep namelijk water. De Prins Hendrikkade was een opening naar het IJ, waar later op kunstmatige eilanden het Centraal Station is gebouwd. Het zand waarmee deze eilanden zijn gebouwd is afkomstig uit Velzen, dat hier terecht is gekomen door de bouw van het Noordzeekanaal. 

Als je wandelt over de Prins Hendrikkade, met het IJ aan je rechterhand, kom je allerlei bijzondere voormalig handelsgebouwen tegen. Bijvoorbeeld het gebouw gevestigd op nummer 21, met de witte pilaren. Als je naar boven kijkt, dan heet dit gebouw ‘Mercurius’, ook wel de god van de handel. Die kan je helemaal bovenin zien staan. En links en rechts daarvan heb je twee stroomgoden, zoals je dat noemt. De ene doelt op de Amstel en de ander op het IJ. 

Het verhaal achter dit gebouw is dat het ooit behoorde tot de Amsterdamse eigenaar Ronald-Jan Heijn, de zoon van de vermoorde Gerrit-Jan Heijn. Onder deze namen was het gebouw een spiritueel centrum, wat Ronald-Jan met de erfenis van zijn vader heeft opgestart. Dit spirituele centrum is echter ter ziele gegaan: het ging failliet. En per toeval is het gebouw na het faillissement opnieuw overgenomen door een ‘Heijn’, namelijk Albert Heijn. Maar kijk vooral naar boven, want het is prachtig!

Als je één huis verder loopt, kom je ook bij nummer 14 een pand tegen dat ons doet herinneren aan de handel en bedrijvigheid van Amsterdam. Als je omhoog kijkt, zie je staan: ‘In den gevulde harington’. Hier werd vroeger haring en vis verhandeld. En dat is niet het enige. Even verder zie je ook ‘Boterton’ staan, waar kennelijk boter werd verhandeld. En zo kwam alles vanuit de zee, over het water hier, naar Amsterdam toe. 

En dan mag je nu doorlopen richting het Singel. En als je onderweg even naar de overkant kijkt van het Singel, zie je aan de andere kant van de Sluis een groot hoekpand waarop staat: ‘Levensverzekeringsmaatschappij uit 1843’, een reclame voor een verzekeringsmaatschappij uit die tijd. Als je goed kijkt zie je bovenop het gebouw de beschermengel staan, die, zoals het verhaal gaat, de ‘zenuwachtigen’ beschermde tegen de onverzekerde spoken. En ze staat er nog altijd mooi bij.

Overigens zie je op heel veel plekken in onze stad nog oude reclame van vroeger. Het leuke is dat reclame vroeger op gevels werd geschilderd en dus definitief was voor het gebouw. Deze letters krijgen ze niet meer weg, waardoor de handelsgeschiedenis van Amsterdam nog altijd mooi zichtbaar blijft!